Ryūsui geri (ushiro)

KIHON

Fujinhō: hiraki gamae

Kōsha: chūdan gamae -> jōdan gyaku zuki

Shusha: ichiji gamae -> ryūsui uke, chūdan geri, jūji ashi sagari / kumo ashi sagari

Różnica między Gōhō a Jūhō

W praktyce Jūhō dobór odpowiedniej techniki obronnej zależy od charakteru ataku. Na przykład nie wykonujemy Katamuna otoshi w odpowiedzi na chwyt za nadgarstek ani Gyaku gote w odpowiedzi na chwyt za ramię. Co więcej, nawet w przypadku chwytu za poły ubrania nie zawsze można zastosować Katamuna otoshi. Przeciwnik może bowiem pchać, ciągnąć lub skręcać, a każdy z tych sposobów działania wymaga odpowiedniej reakcji. W Jūhō zazwyczaj nie dysponujemy więc wieloma różnymi technikami pozwalającymi skutecznie odpowiedzieć na jeden ściśle określony rodzaj ataku.

A jak wygląda to w przypadku Gōhō?

Weźmy za przykład grupę technik Niōken. W odpowiedzi na ten sam atak możemy zastosować wiele różnych technik. Przed Jōdan choku zuki możemy obronić się i wykonać kontratak, stosując Ryūsui geri, Uchi age zuki, Uchi age geri, Uchi uke zuki i inne techniki. Jakimi zatem kryteriami należy kierować się przy wyborze odpowiedniej techniki Gōhō? Wybór techniki, którą możemy zastosować w konfrontacji z przeciwnikiem, zależy przede wszystkim od dystansu, wzajemnego ustawienia ćwiczących (Tai gamae lub Hiraki gamae), ustawienia stóp, postawy ciała oraz innych czynników.

Znaczenie postawy z punktu widzenia osoby broniącej się

Ryūsui geri jest techniką wykonywaną w bardzo krótkim czasie. Od rozpoczęcia ataku przeciwnika do zakończenia kontrataku kopnięciem upływa zaledwie ułamek sekundy — czas porównywalny z mrugnięciem okiem. Mając do dyspozycji tak niewiele czasu, nie możemy pozwolić sobie na wykonywanie skomplikowanych ruchów ciała.

W Kyōhan, w części poświęconej podstawowym technikom, wyróżniono szesnaście kategorii związanych z postawą: osiem dotyczących ustawienia stóp oraz osiem odnoszących się do sposobu stania, w tym rozłożenia ciężaru ciała. Do najczęściej stosowanych podstawowych Kamae w technikach Gōhō należą Chūdan gamae oraz Ichiji gamae, w których stopy ustawione są w Gyaku chōji dachi. Według Kyōhan Zenkutsu dachi jest przede wszystkim postawą obronną, umożliwiającą przemieszczanie się do tyłu, natomiast Kōkutsu dachi jest przede wszystkim postawą pozwalającą przemieszczać się do przodu w celu wykonania ataku.

Osoba broniąca się świadomie przyjmuje postawę z ciężarem ciała nieco bardziej przeniesionym na przednią nogę (Zenkutsu dachi). Następnie przenosi ciężar ciała na tylną nogę, wykonuje Ryūsui uke i kontratakuje kopnięciem przednią nogą. Postawa zostaje więc dobrana w taki sposób, aby umożliwić łatwe i płynne przemieszczenie ciała w zamierzonym kierunku. Próba wykonania Ryūsui uke do przodu z postawy Zenkutsu dachi prowadziłaby do przyjęcia niewygodnej, pochylonej pozycji. Z kolei próba wykonania Ryūsui geri do tyłu z postawy Kōkutsu dachi wymagałaby nadmiernego odchylenia ciała do tyłu. W obu przypadkach wykonanie skutecznego kontrataku byłoby niemożliwe.

Często jednak można zaobserwować kenshi, którzy postrzegają Kōkutsu dachi i Zenkutsu dachi wyłącznie w kontekście ataku, traktując je odpowiednio jako postawy do wykonywania Jun geri i Gyaku geri. Dlatego nie tylko podczas nauki Ryūsui geri, lecz również w całym treningu Gōhō, należy świadomie analizować postawę i Kamae także z punktu widzenia osoby broniącej się. Trzeba rozumieć, w jakim kierunku można płynnie przenieść ciężar ciała, oraz ćwiczyć połączenie obrony i kontrataku w odpowiedzi na atak przeciwnika. Aby przekazać tę zasadę początkującym, najlepiej wykorzystać prostą technikę, która pozwoli im skoncentrować uwagę na tym zagadnieniu. Właśnie dlatego Ryūsui geri jest pierwszą techniką Gōhō wprowadzaną do programu nauczania.

Najważniejsze zasady wykonania Ryūsui geri

Ryūsui geri jest Hōkei, w którym wykorzystuje się ruch ciała określany jako Ryūsui (dosłownie „płynąca woda”), aby uniknąć ataku przeciwnika, a następnie wykonać kontratak kopnięciem. Podstawą tej techniki nie jest Ashi sabaki, czyli przemieszczanie stóp, lecz zmiana postawy z Zenkutsu dachi na Kōkutsu dachi lub odwrotnie. Dzięki odpowiedniemu przeniesieniu ciężaru ciała można usunąć tułów z linii nadchodzącego ataku, a następnie wykonać skuteczny kontratak. Podczas wykonywania Ryūsui uke należy nie tylko uniknąć uderzenia, ale również odpowiednio przygotować obie ręce do obrony przed ewentualnymi kolejnymi atakami, zarówno na Jōdan, jak i Chūdan.

Istotne znaczenie ma właściwa kolejność uniku i kontrataku. Próba wykonania kopnięcia jednocześnie z unikiem prowadzi do zaburzenia postawy ciała i uniemożliwia prawidłowe wykonanie techniki. Z postawy przyjętej w celu sprowokowania ataku należy najpierw przenieść ciężar ciała na nogę, która będzie nogą podporową podczas kopnięcia, a następnie wykonać kontratak ze stabilnej pozycji. W Ryūsui geri szczególnie ważne jest więc płynne przeniesienie ciężaru ciała, które pozwala połączyć unik i kontratak w jedną spójną sekwencję ruchów.